به گزارش مشرق به نقل از خبرگزاری عراق(واع)، «ارشد الحکیم»، سخنگوی دستگاه امنیت ملی عراق گفت: حکم اعدام «سعدون صبری القیسی» قاتل شهید محمد باقر صدر پس از تکمیل تمام مراحل قانونی مربوط به پرونده، با طناب دار اجرا شد.
وی افزود: سعدون صبری به خاطر ارتکاب جنایات سنگین علیه بشریت، از جمله دست داشتن در قتل شهید سید محمد باقر صدر و شماری از علمای خانواده حکیم و غیرنظامیان بیگناه، مجرم شناخته شد.
محمد شیاع السودانی، نخست وزیر عراق سه سال پیش، از دستگیری چندین مقام رژیم صدام به اتهام دست داشتن در اعدام آیت الله العظمی محمد باقر صدر، خواهر وی و شماری از روحانیون خاندان حکیم خبر داده بود.
سعدون صبری جمیل جمعه القیسی متولد ۱۹۴۷ در دوران رژیم صدام، سمتهای مهمی از جمله مدیر اداره امنیت کشور، مدیر اداره امنیت شهرهای بصره و نجف، مدیر اداره امنیت کویت پس از اشغال این کشور و مدیر اداره امنیت اقتصادی عراق را بر عهده داشت.
القیسی معروف به «سرتیپ زهیر» مسئول اعدام شمار زیادی از بازرگانان در دوره تحریمهای اقتصادی عراق و همچنین متهم به اجرای شخصی اعدام آیت الله العظمی محمد باقر صدر بود، در حالی که دستیار او، عادل ابراهیم الادهمی، متهم به اعدام خواهر آیت الله العظمی صدر (بنت الهدی) در منطقه بسمایه در جنوب شرقی بغداد است.
بر اساس اعلام منابع عراقی، القیسی پس از سقوط رژیم بعث در سال ۲۰۰۳ به سوریه گریخت و نام خود را به «حاج صالح» تغییر داد و سپس در ۲۶ فوریه ۲۰۲۵ به عراق، به ویژه اربیل بازگشت و پس از آن دستگیر شد.
آیت الله سید محمدباقر صدر (متولد ۱۳۱۳ش ) فقیه و متفکر شیعه عراقی بود که علوم دینی را نزد سید ابوالقاسم خویی و برخی از علمای نجف آموخت و به تدریس علوم دینی پرداخت.
سید محمدباقر صدر در دانشهایی چون اصول، فقه، فلسفه سیاست و معرفتشناسی نظریههای جدیدی ارائه داده است.
مشارکت در تشکیل حزب الدعوة الاسلامیة، صدور فتوای حرمت عضویت مسلمانان در حزب بعث عراق و برپایی راهپیمایی و تظاهرات در شهرهای شیعهنشین جنوب عراق و بغداد بخشی از فعالیتهای سیاسی وی بود. این اقدامات سبب شد که دولت عراق او و خواهرش بنتالهدی صدر را دستگیر کندو در تاریخ ۱۹ فروردین ۱۳۵۹ش، به شهادت برساند.
چند روز پیش از آن، در ۱۶ فروردین دولت بعثی عراق پس از ۹ماه محاصره خانگی، صدر را دستگیر کرده و از او خواسته بود، این موارد را بپذیرد:۱- از فتوای خود مبنی بر تحریم عضویت در حزب بعث عراق برگردد و حکم به جواز آن دهد۲- از حزب الدعوه برائت جسته و فتوا به حرمت آن دهد. ۳- انقلاب اسلامی ایران را تأیید نکند. اما وی این درخواست ها را نپذیرفت.
