به گزارش مشرق، شیعیان دوازده امامی سوریه حدود دو درصد جمعیت 23 میلیونی این کشور را تشکیل می دهند. شیعیان تا پیش از بحران چندان شناخته شده نبودند و در مناطق مختلف سوریه با سایر اقوام و طوائف همچون اهل سنت، علوی ها، مسیحیان و... همزیستی مسالمت آمیز داشتند. با آغاز بحران در سوریه توسط جریانات تکفیری و با حمایت های خارجی به ویژه سعودی ها، شیعیان ناخواسته وارد معادلات بحران شدند. نُبل» و «الزهراء» دو روستای مهم شیعه نشین در شمال غرب حلب و در نزدیکی مرز ترکیه است که از اوائل بحران سوریه تا کنون در محاصره کامل تروریستهای مسلح تکفیری قرار گرفته اند. این دو شهر با جمعیت بالغ بر هفتاد هزار نفر، میزبان نزدیک پانزده هزار مسلمان شیعی دیگر نیز هستند که در پی جنگ سوریه به آن جا پناهنده شده اند.
گروه های تروریستی شیعیان بشار اسد اعلام برائت کنند، اما وقتی با مخالفت آنان مواجه شدند، حملات خود را علیه شیعیان آغاز کردند. با این حال اهالی این دو روستا مقاومت زیادی از خود نشان داده و به تروریست ها اجازه تصرف کامل روستا را ندادند. در واقع گروههای تکفیری با اشاره سعودی ها و ترک ها از ابتدا تلاش کردند ایران هراسی و شیعه هراسی را در سوریه گسترش دهند. بر اساس برخی گزارش ها تروریست ها، برخی از شیعیان را تنها به جرم نگهداری عکس سید حسن نصرالله در خانه هایشان، شکنجه کرده و یا به شهادت رسانده اند. با اشغال شهر النصره> و جیش الفتح، راه ارتباطی دو روستای دیگر شیعه نشین یعنی «فوعه» و «کفریا» در شمال شرق ادلب به دست گروه های تکفیری بسته شد و در نتیجه حدود چهل هزار نفر از ساکنان این دو شهر از چهار ماه پیش در محاصره قرار گرفتند.
در اثر محاصره فوعه و کفریا، وضعیت انسانی در این مناطق به مرز بحرانی رسیده است. برق این دو روستا قطع شده و کمبود آب هم در این شهر وجود دارد. مواد غذایی همچون نان در این دو روستای شیعه نشین در حال تمام شدن است. بیمارستان الفوعه هم به دلیل کمبود دارو و امکانات امکان ارائه خدمات را به مردم این شهر ندارد. ارتش سوریه طرح هایی برای انجام عملیات در ادلب و آزادسازی این شهر و اطراف آن در دست اقدام دارد که در صورت موفقیت، دو روستای شیعه نشین فوعه و کفریا ـ که سه کیلومتر با یکدیگر فاصله دارند ـ آزاد خواهند شد. تروریست های تکفیری در یورش گسترده به مناطق شیعی، علاوه بر گرایش های ضدشیعی، انگیزه های انتقام جویانه داشته اند؛ زیرا مردم کفریا و فوعه در طول بیش از چهار سالی که از آغاز بحران سوریه می گذرد همواره در کنار ارتش این کشور بوده اند و در بسیاری از موارد در قالب گروه های مردمی به مقابله با تکفیری ها پرداخته اند. مقاومت سرسختانه شیعیان در برابر مهاجمان، مانع سقوط روستاهای مزبور شده است، با این حال محاصره و قطع ارتباط با سایر مناطق به بروز فاجعه انسانی در این روستاها انجامیده است.
در سایه عدم اهتمام جهانی به وضعیت وخیم انسانی در مناطق شیعهنشین، تنها راه نجات شیعیان، اقدام میدانی جهت آزادسازی روستاهای تحت محاصره است.
منبع: بصیرت
گروه های تروریستی شیعیان بشار اسد اعلام برائت کنند، اما وقتی با مخالفت آنان مواجه شدند، حملات خود را علیه شیعیان آغاز کردند. با این حال اهالی این دو روستا مقاومت زیادی از خود نشان داده و به تروریست ها اجازه تصرف کامل روستا را ندادند. در واقع گروههای تکفیری با اشاره سعودی ها و ترک ها از ابتدا تلاش کردند ایران هراسی و شیعه هراسی را در سوریه گسترش دهند. بر اساس برخی گزارش ها تروریست ها، برخی از شیعیان را تنها به جرم نگهداری عکس سید حسن نصرالله در خانه هایشان، شکنجه کرده و یا به شهادت رسانده اند. با اشغال شهر النصره> و جیش الفتح، راه ارتباطی دو روستای دیگر شیعه نشین یعنی «فوعه» و «کفریا» در شمال شرق ادلب به دست گروه های تکفیری بسته شد و در نتیجه حدود چهل هزار نفر از ساکنان این دو شهر از چهار ماه پیش در محاصره قرار گرفتند.
در اثر محاصره فوعه و کفریا، وضعیت انسانی در این مناطق به مرز بحرانی رسیده است. برق این دو روستا قطع شده و کمبود آب هم در این شهر وجود دارد. مواد غذایی همچون نان در این دو روستای شیعه نشین در حال تمام شدن است. بیمارستان الفوعه هم به دلیل کمبود دارو و امکانات امکان ارائه خدمات را به مردم این شهر ندارد. ارتش سوریه طرح هایی برای انجام عملیات در ادلب و آزادسازی این شهر و اطراف آن در دست اقدام دارد که در صورت موفقیت، دو روستای شیعه نشین فوعه و کفریا ـ که سه کیلومتر با یکدیگر فاصله دارند ـ آزاد خواهند شد. تروریست های تکفیری در یورش گسترده به مناطق شیعی، علاوه بر گرایش های ضدشیعی، انگیزه های انتقام جویانه داشته اند؛ زیرا مردم کفریا و فوعه در طول بیش از چهار سالی که از آغاز بحران سوریه می گذرد همواره در کنار ارتش این کشور بوده اند و در بسیاری از موارد در قالب گروه های مردمی به مقابله با تکفیری ها پرداخته اند. مقاومت سرسختانه شیعیان در برابر مهاجمان، مانع سقوط روستاهای مزبور شده است، با این حال محاصره و قطع ارتباط با سایر مناطق به بروز فاجعه انسانی در این روستاها انجامیده است.
در سایه عدم اهتمام جهانی به وضعیت وخیم انسانی در مناطق شیعهنشین، تنها راه نجات شیعیان، اقدام میدانی جهت آزادسازی روستاهای تحت محاصره است.
منبع: بصیرت